7 Yıl Oldu

7 yıl önce Erzurum’daki bir öğrenci evinde açılan, bu sıkıcı ama şirin blog çok kişiye yardımcı oldu. Başarısızlık, yalnızlık ve birazda dışa vurmanın yansıması tam da bu blog sayfasıdır. Şimdi geriye dönüp bakarken, geride çok fazla şey bırakmayı ümit ederdim. Maalesef pek de bir şey yok.

Kızıl geceler en çok Erzurum’a yakışırdı. Doğu ekspresi her zaman terkedilmişlik hissiyatı verirdi. Karlı dağlar, soğuktan donmuş ağaçlar ve karasu arasında yavaşça ilerlerdi. Benim gibi yavaş yaşamayı seven biri için nede güzel! Kayseri ‘den Erzurum’a, Erzurum’dan Kayseri’ye 6 yıl boyunca gidip durdum.

Hiç bir zaman acelem yokmuş gibi davranır ama hızla geçen zamana karşı yavaş olduğum için üzülür dururum. İşte bu yüzden, hep geriden bakan ben oldum. Gelip geçerken insanlar, zaman… her şey. Üzülmekten başka bir şey yapamadım.

Yılda 2-3 defa gittiğim memleketim de yabancı kaldım. Doğduğum, yaşadığım ve hayaller kurduğum ev yıkıldı. Canım erik ağacı kesildi. Annem artık bana patates kızartması yapamayacak kadar hasta… Babam artık eskisi gibi güçlü değil.

Ve ben. Artık uzaktan bakıldığında beyaz saçları belli olan, yeni hayat kurma telaşında bir adamım. Geriye dönüp baktığımda neden güzel kalan bir şey göremiyorum! Her şey olduğu gibi kalamaz mı?

Çok dağıldı farkındayım.

Bu blog 7 yıl önce kuruldu. Başarısızlık dolu öğrencilik hayatım nedeniyle tıkıldığım evde, bir şeyler yapmak amacıyla öylesine başladı. Milyonlarca kişiye ulaştı. Binlerce makale alıntı yaptı, pek çok web sitesi kaynak olarak kullandı.

Bu makalede gülücükler saçmak istiyordum. 7 yıl öncesini düşünüp üzüldüm. Biraz hüzünlü oldu değil mi?

Her neyse efendim! Dilerim sizlerle 17. yılda da buradan görüşebiliriz. mustafadeliceoglu.com sıradan bir blogdan çok daha fazlasını sunar. Bu her zaman böyle oldu. Bir şekilde arada bir girip burayı takip eden yada bu yazıyı hasbel kader okuyan herkese selam olsun.

Saygılarıma.

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*